Drop Down MenusCSS Drop Down MenuPure CSS Dropdown Menu

Τρίτη, 28 Οκτωβρίου 2014

Αλχημικός Γάμος


Κατά τη διάρκεια μιας ολικής ηλιακής έκλειψης το φεγγάρι καλύπτει πλήρως, και ενώνεται εξ ολοκλήρου με τον ήλιο. Σε αυτή τη σύντομη και σπάνια στιγμή η Σελήνη και ο Ήλιος καταλαμβάνουν ακριβώς το ίδιο σημείο στον ουρανό. Σε αυτή την σύντομη και σπάνια στιγμή η Σελήνη και ο Ήλιος, είναι το κοσμικό ανδρόγυνο, η γυναικεία και ανδρική συμβολική ένωση στο ένα.

Και στην τελική και σύντομη κοσμική στιγμή, όταν η Σελήνη και ο Ήλιος ενώνονται στους ουρανούς σαν ένα, ένα φλας των ακτινών της ηλιακής λάμψης που προέρχεται από το ηλιακό στέμμα συμβολίζει την οργασμική κοσμική στιγμή που ο Ήλιος και η Σελήνη, το αρσενικό και το θηλυκό οι πτυχές των ουρανών, η εμπειρία της ευτυχίας δημιουργεί την ένωση της δυαδικότητας.

Η ένωση αυτή είναι η υπέροχη ολοκλήρωση των ουράνιων σωμάτων του Αλχημικού τους γάμου.

Κυριακή, 12 Οκτωβρίου 2014

Από τον παράδεισο των Ιρανών στον παράδεισο της Γένεσης*



Η λέξη «παράδεισος» προέρχεται από τη μηδική λέξη paridaiza, «περίφραξη», με το pari να σημαίνει «περί» και το daiza «τείχος / τοίχος». Όπως συχνά συνέβη, οι Έλληνες πήραν τα ιρανικά δάνειά τους από τους Μήδους παρά από τους Πέρσες: π.χ. η λέξη σατράπης είναι η μηδική μορφή αυτού του ιρανικού τίτλου (< xšaθrapā(van), -περσική μορφή xšaçapāvan). Το αρχαίο περσικό ισοδύναμο του παραδείσου είναι paridaida. Η εμφάνιση ενός τέτοιου μηδικού όρου ως δανείου στην ελληνική γλώσσα, αλλά και στην ακκαδική, την εβραϊκή και την αραμαϊκή, είναι μία ακόμη απόδειξη για την επίδραση των αινιγματικών Μήδων. Η ίδια η φυλή έχει αφήσει πολύ λίγα ίχνη, η πρώιμη ιστορία της είναι δύσκολο να ανασυσταθεί, αλλά το γεγονός ότι οι Έλληνες ονόμαζαν τους ανατολίτες αντιπάλους τους πρώτα Μήδους και μόνο αργότερα Πέρσες επιβεβαιώνει την προηγούμενη σημασία τους. Ομοίως οι Εβραίοι μιλούν για Μήδους στον Ησαΐα και στον Ιερεμία, αλλά για Μήδους και Πέρσες στα μεταιχμαλωσιακά βιβλία των Έσδρα, Νεεμία, Εσθήρ και Δανιήλ.

Κυριακή, 5 Οκτωβρίου 2014

Lucy (2014)

Το νέο υπαρξιακό θρίλερ επιστημονικής φαντασίας δια χειρός Luc Besson, με πρωταγωνιστές τους Scarlett Johansson και Morgan Freeman, θα σας ταξιδέψει στα μέχρι τώρα ανεξερεύνητα μονοπάτια της ανθρώπινης εγκεφαλικής λειτουργίας, χρησιμοποιώντας τα εξαιρετικά οπτικά εφέ και την ιδιαίτερη σκηνοθετική ματιά, ως μέσα έκφρασης του λυρισμού, της οπτικής ποίησης και του φιλοσοφικού προβληματισμού που το χαρακτηρίζει από την αρχή ως το τέλος.

Ο Luc Besson, δημιουργός και σκηνοθέτης της ταινίας, γνωστός για εξαιρετικές παραγωγές όπως το “Leon” και το “Fifth Element”, μεταξύ άλλων, σε αυτή την περίπτωση μάλλον ήθελε να φτιάξει ένα οπτικό αντίστοιχο της φιλοσοφικής αναζήτησης περί της δημιουργίας και της φύσης του ανθρώπου. Η φύση καθεαυτή, παίζει κυρίαρχο ρόλο τόσο στο σενάριο όσο και στη σκηνοθεσία. Σεναριακά, πολλοί διάλογοι αλλά κυρίως οι μονόλογοι των πρωταγωνιστών, συμβάλλουν στον γενικότερο προβληματισμό που θέλει να περάσει ο δημιουργός, ενώ σκηνοθετικά, μια πλειονότητα εμβόλιμων και κοντινών πλάνων, κάνουν πολύ λεπτή τη γραμμή που διαχωρίζει τα εξαιρετικά οπτικά εφέ από την οπτική ποίηση.

Οι ερμηνείες άλλο ένα ατού για την ταινία, με τον ρόλο του Freeman μικρό αλλά αξιομνημόνευτο, και την Scarlett να αλλάζει με εκπληκτική ευκολία από φοβισμένο κοριτσάκι σε ψυχρή εκτελέστρια χωρίς ίχνος φόβου ή συναισθημάτων.
Το κόστος είναι στον αφηγηματικό ρυθμό ο οποίος είναι αρκετά αργός το πρώτο μισάωρο και κάπως αποσπασματικός στη συνέχεια. Τα εμβόλιμα πλάνα της φύσης και οι λυρικοί μονόλογοι παρότι ενισχύουν την φιλοσοφική ατμόσφαιρα, διαταράσσουν την ομαλή ροή της δράσης.

Η ταινία προσφέρει ατελείωτο υλικό για προβληματισμό πάνω στη δημιουργία του σύμπαντος και του ανθρώπου, καταλήγοντας σε μερικά πολύ ενδιαφέροντα συμπεράσματα σερβιρισμένα στο θεατή με τη μορφή εικόνων άρτια αφιχθέντων από τα χωράφια της επιστημονικής φαντασίας.  

Και όπως λέει και η τελική φράση της ταινίας: 
“Life was given to us a billion years ago. Now you know what you can do with it”

"Οι άνθρωποι με έχουν για εχθρό των δίκαιων νόμων, των οικογενειακών δεσμών και της παράδοσης. Ναι, λένε την αλήθεια. Δεν αγαπάω τους νόμους που έχει φτιάξει ο άνθρωπος... αυτό που αγαπάω είναι η ιερή και πνευματική ευγένεια που θα έπρεπε να είναι πηγή και βάση για κάθε νόμο στη γη."
Khalil Gibran