Drop Down MenusCSS Drop Down MenuPure CSS Dropdown Menu

Παρασκευή, 29 Μαΐου 2015

Αυταπάτη


Γιατί βρισκόμαστε εδώ; Ποιος είναι άραγε ο πραγματικός, "κρυφός" σκοπός που μας έφερε εδώ;

Αυταπάτη Κυρίες και Κύριοι!


Είναι αναγκαίο να γνωρίζουμε την δική μας μηδαμινότητα και την κακομοιριά...
Στον κόσμο αυτό έρχεσαι, "ζεις" και πεθαίνεις...

Είναι πολύ δύσκολο να παραδεχτείς ότι κοιμάσαι...
Πιστεύεις για τον εαυτό σου ότι είσαι ξύπνιος...
Ονειρεύεσαι μάλλον ότι είσαι ξύπνιος...
Σπάνιες φορές στη ζωή σου βρίσκεσαι έστω και μια φορά ξύπνιος... "ίσως" τις στιγμές του ατελείωτου τρόμου, που "βλέπεις" τον εαυτό σου προς στιγμή με τρόπο ολοκληρωτικό.

Πρέπει να ξυπνήσεις για να πεθάνεις και πρέπει να πεθάνεις για να γεννηθείς.
Αυταπάτη... Αν πεθάνεις χωρίς να έχεις γεννηθεί, μεταμορφώνεσαι σε έναν ηλίθιο άγιο...
Αυταπάτη... Αν γεννηθείς χωρίς να έχεις πεθάνει, μετατρέπεσαι σε άτομο με διπλή προσωπικότητα...

Ζεις σκλάβος της δολοπλοκίας, της ζήλιας, των συνηθειών, των εθίμων, της αχόρταγης επιθυμίας, θέλεις να σκαρφαλώσεις, να ανέβεις, να φτάσεις στην κορυφή της κλίμακας, να γίνεις ο γνωστός...
Χωρίς να έχεις γίνει ο ένας;
Αυταπάτη!

Κάθε φορά που φοβάσαι, κρύβεσαι πίσω από την προστατευτική ασπίδα της σεβασμιότητας, ακολουθώντας την παράδοση, το γνωστό, την ευημερία.
Κάθε παράδοση είναι μια απλή επανάληψη χωρίς κανένα νόημα.
Έχεις την χαρακτηριστική τάση να Μιμήσαι το ξένο.
Αυταπάτη!

Πόσες φορές στην ζωή σου έχεις πραγματικά νοιώσει πως είσαι ο εαυτός σου;
Αυταπάτη!

Επαναλαμβάνεις σαν παπαγάλος ή ψιττακός κατά μηχανικό τρόπο το καθετί που οριακά έχει επικρατήσει, έχει κατακτηθεί ή βρίσκετε ήδη στους τάφους...
Είσαι μια Αυταπάτη...

Όλη αυτή η αυταπάτη οφείλετε στο ότι ξεχνάς τον εαυτό σου, ταυτίζεσαι, γοητεύεσαι και πέφτεις στον ύπνο νομίζοντας πως είσαι ξυπνητός και ζωντανός.

Γιατί ξεχνάς τον εαυτό σου;
Γιατί ξεχνάς τον δρόμο;
Γιατί φοβάσαι...

Φοβάσαι τη ζωή, φοβάσαι τον θάνατο, φοβάσαι τι θα πουν, φοβάσαι να μην χάσεις, θέση, γόητρο, χρήμα, σπίτι, γυναίκα, άντρα, μαγαζί, έπιπλα, αυτοκίνητο, αναπτήρα.
Όλα τα φοβάσαι!

"Παντού φθονούν οι δειλοί και οι αδύναμοι, όμως κανείς δεν πιστεύει τον εαυτό του δειλό, όλοι προσποιούνται τους δυνατούς και θαρραλέους..."


Ο Εαυτός είναι ο Θάνατος και ο δρόμος η Ζωή...
Και η ζωή χωρίς τον Θάνατο δεν έχει νόημα ύπαρξης, όπως δεν έχεις και εσύ χωρίς Αγάπη.
Αν δεν αγαπάς τον εαυτό σου δεν μπορείς να εκτιμήσεις τον δρόμο στον οποίο διαβαίνεις και θα συνεχίζεις.

Διότι ο δρόμος δεν έχει τελειωμό και δεν χάνεται με τον θάνατο.

Ο Θάνατος υπάρχει για να προσφέρει δρόμο, και όσο υπάρχει Θάνατος θα υπάρχει και δρόμος.
Η Ζωή υπάρχει για να προσφέρει Εαυτό, και όσο υπάρχει Ζωή θα υπάρχει και Εαυτός.

"ο εαυτός είναι ένας δρόμος που μπορείς να πατήσεις, να διαβείς...
ενώ εσύ, κάτι που μπορεί να αποφασίσει για το πως και πόσος θα είναι ένας τέτοιος δρόμος"


Τώρα? ...δεν αναρωτιέσαι και τόσο πολύ για τα δυο πρώτα ερωτήματα του κειμένου ε?

Το μόνο πράγμα που μένει, είναι να παραδεχτείς το πόσο μηδαμινός και κακόμοιρος είσαι σε όλο το μεγαλείο της ύπαρξης...


Το μόνο που πρέπει να παραδεχτείς είναι πως είσαι μια αυταπάτη!





Υ.Γ με μεγάλη εκτίμηση προς κάθε αναγνώστη.


Phoenix Raziel
-via Spiritum Libertas

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

~Veritas vos Liberabit~

"Οι άνθρωποι με έχουν για εχθρό των δίκαιων νόμων, των οικογενειακών δεσμών και της παράδοσης. Ναι, λένε την αλήθεια. Δεν αγαπάω τους νόμους που έχει φτιάξει ο άνθρωπος... αυτό που αγαπάω είναι η ιερή και πνευματική ευγένεια που θα έπρεπε να είναι πηγή και βάση για κάθε νόμο στη γη."
Khalil Gibran